Jeszcze dwa dni zamętu i stawiania czoła obowiązkom nadzwyczajnym i znów będę mogła wrócić do kuchni. Przez ostatni tydzień nie miałam czasu absolutnie na nic, nawet skromnych muffinek nie zrobiłam, choć to przecież taki szybki wypiek. Ale żeby nie być całkiem na bakier z kuchnią, sporządziłam wczoraj wieczorem coś, co już od dawna mnie kusiło. Nutella śliwkowa – znaleziona w gazetowej galerii potraw. Pozwoliłam by jesień już na dobre zawitała do mojej domowej i wirtualnej kuchni. Ale do rzeczy. Aby to śliwkowe cudo nazywało się Nutellą, przydał by się tutaj dodatek orzechów laskowych, ale niestety akurat nie miałam, więc zgodnie z przepisem dodałam jedynie kakao. Wyszły bardzo dobre „powidła czekoladowe”. Wczoraj pałaszowane na waflach a dziś rano na grahamce z masłem w towarzystwie kawy z mlekiem. Po takim powitaniu poranka, jakoś raźniej mi się szło do pracy i deszcz mi nie przeszkadzał :)

Składniki:
* 1,25 kg śliwek węgierek
* 0,4 kg cukru
* 40 g gorzkiego kakao
* cukier waniliowy
Śliwki zmielić (np. w maszynce do mielenia). Smażyć z cukrem przez około 2 godziny. Następnie dodać kakao i cukier waniliowy i nadal smażyć do pożądanej gęstości.

Kiedyś obiecałam, że będę się dzielić wyjątkowo smacznymi literackimi kąskami i choć natrafiam na wiele, jakoś nie dotrzymuję obietnicy. Nadrobię więc teraz z nawiązką, bo fragment obszerny, ale za to przepyszny utrafiłam :-)

„Pamiętam jak przed trzydziestu laty, najważniejszym zajęciem obywatelskiego życia było jedzenie. Dodać należy, że mniej zważano na jakość byle na ilości nie brakło, gdyż na Żmujdzi przede wszystkiem o to dbano, by było tłusto, słodko i dużo.
Dzień rozpoczynano od kawy ze śmietanką, bo choć już wtedy herbata się wciskała, jeszcze nie była zawojowała Litwy. Około godziny dziesiątej napić się po kieliszku anyżówki, kminkówki lub pomarańczówki i zakąsić pierniczkiem lub słodką śliwką na rożenku było rzeczą nieodzowną. O jedenastej gospodarz przepiwszy do gości dużym kieliszkiem ajerówki od morowego powietrza dla zaostrzenia apetytu częstował, poczem na lekką zakąskę zapraszał, ale ta lekka zakąska składała się z kołdunów, bigosu, kiełbas i zrazów, a dookoła półmiski z ruladą i serem. Porter i wino towiańskie gasiło pragnienie (...). O godzinie drugiej dawano do stołu – obiad z kilkunastu potraw złożony poprzedzała wódka a towarzyszyło wino (...). Po obiedzie roznoszono kawę ze śmietanką, w parę godzin później frukta i konfitury, pomiędzy któremi w lecie ogórki z miodem, w zimie orzechy i mak smażony w miodzie główniejszą odgrywały rolę. O szóstej następowała herbata z ciastem (...). O dziewiątej wieczerza złożona z pięciu lub więcej potraw, z bojaźni aby się z głodu nie przyśnili cyganie. Koło północy, chcąc nie na czczo pójść do spoczynku, dawano wereszczakę, poczem parę lampeczek krupniczku lub ponczyku wypić wypadało (...).”

L. Potocki, „Pamiętniki Pana Kamertona”.

Mieli wtedy ludzie zdrowie!

Czy jest bardziej jesienne ciasto niż szarlotka? Może ciasto z gruszkami?Jednak w moim rankingu jabłkowe zdecydowanie prowadzi. Według mnie najlepsze ciasto z jabłkami, to ciasto w najbardziej ascetycznej z możliwych wersji: tylko kruche i mnóstwo jabłek, do których nie dodaję nawet cynamonu. Ale owoce nie mogą byc pierwsze lepsze, muszą być słodko-kwaśne, najlepiej z własnej działki lub ogrodu.

Składniki:
- 360g mąki pszennej
- 1 jajko + 1 żółtko
- 5 łyżek cukru pudru
- 200g masła
- ok. 8 dużych jabłek

Mąkę przesiewamy na stolnicę, dodajemu cukier, zimne masło i siekamy nożem. Dodajemy 2 żółtka i jedno białko (dzięki niemu ciasto wychodzi lekko twardawe, co bardzo pasuje do tej szaroltki). Jeszcze chwilę siekamy i szybko zaganiatamy ciasto. Wstawiamy do lodówki na 2 godziny. Połową ciasta wylepiamy formę, dziurkujemy widelcem i podpiekamy w 180 stopniach ok. 15 minut. Na ciasto wykładamy obrane i pokrojone jabłka, przykrywamy rozwałkowanym krążkiem pozostałego ciasta, nacinamy na środku 'gwiazdkę' (dookoła możemy zrobić wianuszek) i pieczemy jeszcze ok. 40 minut, do zezłocenia.